“พี่ขอกอดน้องหน่อยได้ไหมคะ เหมือนลูกสาวเลย” ​นอกจากน้ำเสียงที่ดูสดใสและอ่อนโยน ผมยังได้เห็นแววตาเป็นประกายของผู้ถาม แล้วก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่มันลึกซึ้งยิ่งไปกว่านั้น พี่เค้าพูดพลางเปิดรูปน้องหมาในมือถือให้ผมดู เห็นแล้วก็ใจเหลวเหมือนกันเพราะทั้งสีและหน้าตาละม้ายคล้ายน้องวิ้งกี้มาก ​“ได้เลยครับพี่” ผมตอบด้วยความยินดี แม้น้องวิ้งกี้จะออกแนวเก็บตัวนิดนึงแต่ท่าทีของพี่เค้าที่เข้ามาอย่างละมุนละม่อมทำให้น้องไม่ตื่นตกใจอะไร

ตอนมาเดิน One Bangkok ในวันที่ไม่เร่งรีบ ก็รู้สึกว่ามีมุมให้ถ่ายรูปสวยๆ หลายจุดเหมือนกันนะ อย่างบริเวณชั้น 3 และ ชั้น