blog

“พี่ขอกอดน้องหน่อยได้ไหมคะ เหมือนลูกสาวเลย” ​นอกจากน้ำเสียงที่ดูสดใสและอ่อนโยน ผมยังได้เห็นแววตาเป็นประกายของผู้ถาม แล้วก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่มันลึกซึ้งยิ่งไปกว่านั้น พี่เค้าพูดพลางเปิดรูปน้องหมาในมือถือให้ผมดู เห็นแล้วก็ใจเหลวเหมือนกันเพราะทั้งสีและหน้าตาละม้ายคล้ายน้องวิ้งกี้มาก ​“ได้เลยครับพี่” ผมตอบด้วยความยินดี แม้น้องวิ้งกี้จะออกแนวเก็บตัวนิดนึงแต่ท่าทีของพี่เค้าที่เข้ามาอย่างละมุนละม่อมทำให้น้องไม่ตื่นตกใจอะไร

ตอนมาเดิน One Bangkok ในวันที่ไม่เร่งรีบ ก็รู้สึกว่ามีมุมให้ถ่ายรูปสวยๆ หลายจุดเหมือนกันนะ อย่างบริเวณชั้น 3 และ ชั้น

ได้ยินคำว่าอวสานตึกแถว ผมนึกถึงสิ่งนี้เลยเป็นอันดับแรก “ดาดฟ้าเปลือย” ที่นับวันจะเลือนหายจากไป ตึกแถวสมัยก่อนนิยมทำแบบนี้กันมาก นอกจากจะเอาไว้วางแทงก์น้ำ หรือติดจานดาวเทียมแล้ว ผมก็เห็นภาพชีวิตอยู่บนนั้น ไม่ว่าจะทำสวน ตากผ้า

ก็ไม่นึกว่าหนึ่งสายที่ได้โทรหาแม่ค้าใน Line Man จะทำให้น้ำตาซึม.. ​ปกติที่บ้านผมไม่ค่อยทำกับข้าวครับ เราก็จะสั่งพวก Delivery มากินกัน แล้วมันก็มีร้านเนื้อย่างร้านนึงอร่อยมากกก เค้าย่างร้อนๆ

จากสวนหญ้าเน่า สู่สวนหินน่ารัก จากโพสต์ก่อนหน้าที่คนอยากมีสวนข้างบ้านสวยๆ อย่างผมยอมแพ้เพราะปัญหาหญ้าตายใต้ร่มไม้ใหญ่ บวกกับเจอระบบน้ำทำร้ายหัวใจที่ปักเสากันกลางสวนเป็นปักชำเลย ก็เลยตัดสินใจแก้ทั้งหมดเป็นสวนหินแบบนี้ครับ ​ในความรู้สึกผม สวนหินดูแลง่ายกว่า ทำให้ผมสามารถออกมาใช้งานพื้นที่สวนได้มากขึ้น แต่มันก็มีฟิลลิ่งของความแข็งกระด้างอยู่ในตัว